Poetry – Regretful

Poetry – Regretful

១=ឪដួងព្រះច័ន្ទរះមួយចំហៀង ពន្លឺមិនទៀងម្តងភ្លឹម្តងបាត់ ដោយសាពពករសាត់ផាយផាត់ ឲ្យពន្លឹបាត់ជាសពសុធា

២=ឪ!ពពកខ្មៅអ្នកមិនអាណីត ម្តេចឡើយមិនគីតដល់ជាតិខេមរា សែនងងិតសុងគ្មានភ្លឹឡើយណា ដូចខ្មាំងឬស្យាកំពុងជីះជាន់

ប=សែនស្តាយៗណាស់ស្តាយទឹកដីដូនតា ដោយត្រូវខ្មាំងជីតខាងវាចូលប្លន់យក ស្តាយណាស់សែនស្តាយពេកពន់ ​ដោយយើងគ្មានលទ្ធភាពយកមកវិញ
៣=ឪ!ព្រហ្មលិខិតម្តេចគ្មានមេត្ត សែនស្តាយសង្សាទៅស្រុកក្រៅចោលខ្ញុំ មួយខែបុណ្ណោះត្រូវម្តាយបង្ខំ  រៀបការចោលខ្ញុំឲ្យនៅគ្រាំគា។

Comments ( 2 )

  • Mr WordPress

    Hi, this is a comment.
    To delete a comment, just log in and view the post's comments. There you will have the option to edit or delete them.

  • ram

    This is test comment from Designthemes!

Leave a Comment